Script en regie: Geert Fierens en Joris Roovers  Techniek Pieter Smets  Promotie: Jasper Schepers
©Roeach 2014

 

DSC 0159 opt

Hier het verslag van Denise! (dankjewel)

“Franciscus, een man van zijn en van onze tijd, gepassioneerd door zijn medemens en zijn vriend Jezus”. Zo stond het te lezen op de publiciteit in de pers en op de affiches en flyers van “Franciscus spreekt”.

Zaterdag 14 maart. H.-Bernadettekerk. Uit de vijf Mortselse parochies waren mensen gekomen, benieuwd naar wat ze te zien en te horen zouden krijgen.

Het decor: een grote witte doek, een houten T (het Tau-teken van Franciscus) waar een koord aan hing, aan de zijkant nog een klein tafeltje met een kan water, een handdoekje, en een barkruk.
Soberder kan niet.

Op het doek verschijnt een foto van een jonge man. Geïntrigeerd door de nieuwe aanpak en de naamkeuze van onze huidige paus Franciscus, zoekt hij op internet wat informatie op over Franciscus van Assisi. En zo kom je geleidelijk aan te weten wie die man was en waar hij voor stond. In vijf toespraken komt Geert Fierens, of liever, Franciscus zèlf, tevoorschijn om zich te laten kennen. Hoe hij van rijkemanszoon groeide tot wie hij geworden is, een man uit één stuk, die alle weelde achter zich liet om volgens vier grote principes te leven: het evangelie gewoon DOEN, aan tafel... met iedereen, dienen-delen-luisteren, en werktuigen van vrede zijn. En die daar anderen ook warm voor maakte, om hem na te volgen, ook nu nog.

De begeestering waarmee deze Geert Fierens in de huid van Franciscus gekropen is liet niemand van de aanwezigen koud. Het klank- en lichtspel bracht ook de afwisseling die het publiek mee in de ban hield. Kortom, het was een mooie, indringende en tegelijk ook leerrijke avond. Om over “na te kauwen”.

Na de voorstelling kon bij een glaasje nog nagepraat worden, ook met Geert zelf, die op heel vlotte wijze van groepje tot groepje trok en de dialoog aanging met de aanwezigen. Om eerlijk te zijn: de afwezigen hadden weer eens ongelijk...