Zaterdag 16 april was er volledige concentratie en ingetogen stilte tijdens de Petrusevocatie in de Sint-Jacobuskerk. Na de voorstelling hadden de vele aanwezigen alleen maar lovende woorden voor deze unieke vertelevocatie.

 Geert Fierens speelde niet de rol van Petrus … hij was Petrus!

Met vele wisselende bijbelwoorden, doorleefd uitgesproken, speels en dan weer heftig, voelde je de aanwezigheid van de leerling die Jezus het meest liefhad. Deze evocatie doet je begrijpen waarom precies deze man werd uitverkoren als “de rots”, het fundament waar op de kerk kon worden uitgebouwd. Bijzonder en toch zo doodgewoon, blij en dapper, zelfzeker maar ook vertwijfeld, bescheiden en evenzeer heldhaftig … zo kwam Petrus ons nabij.

Wat als een bescheiden engagement werd opgezet voor collega’s, familie en vrienden is ondertussen uitgegroeid tot een schitterende realisatie die al tienduizend mensen wist te bekoren. Heel de Petrus-crew is op weg naar de honderdste voorstelling! Kapellen was nummer 93.

Dit alles wordt nog geloofwaardiger als je weet dat Geert heel wat jonge mensen meetrekt in dit project. Zo worden opbouw en nazorg van iedere voorstelling mee ondersteund door jongeren.

Oud-leerlingen van het Sint-Michielscollege blijven zo participeren met hun ex-leraar in hechte vriendschap en gelovende getuigenis.

Ondertussen is onze nieuwsgierigheid gewekt nu we vernomen hebben dat in dit najaar “iets” nieuws in première gaat.

 Een dikke proficiat aan Geert en de ganse VZW.

Vandaag de focus en de spots richten op de sandalen die Petrus tot leven wekken … is een waardig eresaluut aan onze rijke geloofstraditie. Petrus werd dan ook dankbaar bemoedigd na zijn fijne prestatie, in de voor één keer omgebouwde kerk; tot een lange blanco weg … voor het levensechte verhaal van “de rots Petrus”.

De avond werd hartelijk afgesloten met een drankje en gezellig napraten.